​….”kom geef me je hand, we doen dit samen” …hoorde ik haar steeds zeggen. Ik heb afgelopen weekend mijn 2e reis erop zitten en zoals ze zeggen, elke reis is anders. En gelukkig maar want mijn 1e reis verliep pittig en best moeizaam omdat ik toen volledig de controle wilde vasthouden en me afsloot van de groep. Maar zoals ik ook in mijn eerste verslag vertelde, verliep het toch naadloos perfect zoals het moest. Ik had toen geleerd/meegekregen vertrouwen te hebben in mijzelf en vooral anderen, me leren over te geven aan het onbekende en mijn angsten om te buigen in meer vertrouwen, dus liefde. Dit keer beloofde ik mijzelf dus in de groep te blijven, de muziek te volgen en open te staan voor alle begeleiding en heb bij voorbaat “gevraagd’ aan Moeder Ayuasca om mij bij de hand te nemen en in baby stapjes te laten zien hoe zij dieper te werk gaat en wie zij is….En dat heeft ze letterlijk gedaan….Ook in mijn paniek momentjes hoorde ik haar zeggen, blijf rustig, we doen dit samen, onthoudt dat dit alles liefdevol & helend bedoeld is, wees niet bang, ook je angst is mooi , laat je aardse opvattingen/oordelen varen, laat het los, je mag er zijn…en zo wiegde ze me door de reis heen. Het voelde als een zee van hoge golven waarin ik pieken van geluk en verdriet ervaarde en er waren ook vlakke stukken van innerlijke rust en onmetelijke ruimtes en dan weer kleine wiegende golfjes van intens geluk..Ik vond het allemaal zo bijzonder. Hoewel ik weer een heel eind ben gekomen in mijn 2e reis qua vertrouwen en loslaten lukte me het nog niet helemaal los te laten ( tot zover ik denk controle te hebben haha ) en daar verontschuldigde ik me ook voor in mijn gedachten tijdens mijn reis, ik vond het een soort van dis-respectvol dat ik me niet totaal durfde over te geven, dat ik haar het gevoel gaf haar niet te vertrouwen, want ik ‘snapte’haar nu wel…daarop ( lachend ) hoorde ik haar lachend zeggen: daar ga je weer met je aardse gedachten, alles is goed, het maakt niet uit hoe je het nu doet/je reis beleefd, dit is jouw proces, en het gaat zoals het bij jou past.. En toen ik een beetje tegen het einde van mijn reis wat rustiger in mijn hoofd werd wilde ze me ook visueel tonen maar dat vond ik echt teveel om te behapstukken op dat moment… Ik vond haar onmetelijke schoonheid/kracht en intelligentie op gevoelsniveau al e-norm om op me in te laten dalen, ben er nog een beetje van ondersteboven 2 b honost..Ik was letterlijk ontroerd door haar alles overheersende wetende schoonheid , wijsheid en kracht. Ik heb haar gevraagd dat te bewaren en zei dat ik daar nog niet klaar voor was…waarop de visualisatie afzwakte en ik haar woorden reis het einde doorgekomen en heb het heerlijk rustig afgesloten. De waanzinnige mooie en bijzonder begeleiding en ook de muziek van Caroline, Rica en Raphaël vond ik oprecht een zegen, zo prachtig…; ) En uiteraard klopte alles weer perfect. Met nog meer nederigheid en weer een dosis opgebouwde ( zelf ) vertrouwen dank ik U , Moeder Ayuasca, en ook de begeleiding Caroline, Rica en Rhapael voor deze weer onvergetelijke leerzame reis. So , so grateful. Having an attitude of deeply gratittude. Namasté.

Comments are closed.